Home Algemeen Agenda Gorzenklok Web-kapel Geschiedenis Kerkgebouw Vr.Stichting


<=terug  [inhoud]  verder=>
 
VRIJWILLIGERS IN ACTIE-3 (GK2006-nr08-08)

Voor deze aflevering van de rubriek, waarin de bezigheden van vrijwilligers wordt belicht, komen we uit bij een koorlid. Of preciezer gezegd, een lid van twee koren. Nel van Potten zingt namelijk sopraan op het Heilig Hartkoor en op de Cantorij.
Het eerste koor zingt vooral meerstemmig, het tweede éénstemmig. Voor sopranen maakt dat weinig uit; hun partij - de hoofdmelodie van de meeste liederen - blijft vrijwel altijd gelijk. Sopraan zingen heeft zo z'n voordelen!
Begin augustus ben ik bij Nel op bezoek voor dit interview. Nel zingt graag en kijkt uit naar de periode waarop het koor weer repeteert en de vieringen opluistert. De repetities zijn leuke en gezellig wekelijkse uitjes die in de vakantieperiode node worden gemist.
Van oorsprong is Nel Rotterdamse. Haar jeugd bracht ze door in Den Haag en na haar trouwen in 1958 vertrok ze naar Schiedam. Wonend aan de Vlaardingerdijk heeft ze nog gekerkt in het houten noodgebouw van de Visitatiekerk.
In 1965 verhuisde ze naar de Lange Nieuwstraat. Haar man, Piet van Potten, vond dat prettig omdat hij sinds zijn jeugd gehecht was aan de Gorzen en de Heilig Hartkerk. In haar verkeringstijd had Nel er al eens de feestelijke viering van Christus Koning meegemaakt en was toen onder de indruk geraakt van de overdadige versieringen en de toenmalige pastoor Kragtwijk.
De zangcarrière van Nel begint in 1977, bij de oprichting van het huidige Heilig Hartkoor. Pastoor Donkers was naarstig op zoek naar leden voor een nieuw te vormen koor en Nel was één van de personen die hij hiervoor benaderde. Samen met Nico van der Plas is zij het koorlid met de meeste dienstjaren. (Even afgezien van de koorleden die van het koor van de Visitatiekerk, Polyhymnia,  afkomstig zijn.)
Zingen is niet het enige vrijwilligerswerk dat Nel in de Heilig Hartkerk heeft verricht. Lange tijd maakte ze deel uit van de schoonmaakploeg en de bloemschikgroep en ook bracht ze de Gorzenklok rond. Eind jaren tachtig kreeg ze het erg druk toen ze voorzitter werd van het Heilig Hartkoor en deel uitmaakte van de vrijwilligers die voor de - toen nog - kapelaans Coert Biesjot en Benedict Banning kookten en de was verzorgden.

Gevraagd naar een leuke anekdote, vertelt Nel grinnikend over de altijd gezellige kerkversierdag vlak voor Kerstmis. Op deze dag wordt de kerststal opgezet, de kerstbomen en lichtjes geplaatst, kerstboeketten gemaakt, het koper extra gepoetst etc. Halverwege de jaren tachtig had een grote groep vrijwilligers de hele dag gewerkt aan het versieren van de kerk. Om hen hiervoor te bedanken, wilde de toenmalige pastoor Thijs van Zaal voor deze vrijwilligers een uitgebreide Italiaanse maaltijd bereiden. 'Heel het aanrecht stond vol met pannen en hij had de tafel prachtig gedekt.' Evenwel was niet alleen de maaltijd Italiaans, ook de aanvangstijd was Zuid-Europees… Omstreeks 6 uur kreeg het hongergevoel bij de vrijwilligers de overhand en werd er patat en snacks gehaald. 'Die patat hebben we zittend op de trappen van het altaar heerlijk opgegeten. Een bizar en onvergetelijk gezicht.'
Niemand wilde echter pastoor Van Zaal teleurstellen. Dus twee uur later schoven alle vrijwilligers aan voor een tweede maaltijd, een geweldig drie gangen menu met onder meer pasta, kipgerechten en salades. De vrijwilligers lieten zich van hun beste kant zien. Naar verluid vertrokken de meesten niet lopend, maar rollend naar huis!

Vorig jaar liet Nel koor, priester en kerkgangers schrikken toen zij op het koor van haar stokje ging. De Mis werd stilgelegd en een in de viering aanwezige verpleegkundige verleende eerste hulp. Onderzoek in het ziekenhuis wees uit dat Nel er maar mee moet zien te leven dat deze situatie zich weer kan voordoen.
Toch is Nel vol vertrouwen de 100 jaar te zullen halen. Gekscherend zegt ze dat als koorlid te willen doen. 'Maar alleen als ik dan nog bij stem ben.' Voorlopig zit het met dat  laatste wel goed. Uit ervaring kan ik zeggen dat Nel een gewaardeerde sopraan is. Stemvast, iemand die redelijk hoge partijen aankan en die beschikt over een aangename zangstem. Maar of ze de leeftijd van de allersterksten zal halen en dan ook nog koorlid zal zijn? In ieder geval is het een lofwaardig streven!

Henry de Wolf

<=terug  [inhoud]  verder=>